Schrijversblock groeit van de huiskamer het KAF in

Schrijversblock is de huiskamers uitgegroeid en was dit zesde jaar voor het eerst te vinden in de Kunstlinie Almere Flevoland ( KAF ). Er kwamen minstens driehonderdvijftig mensen op het festival af. Wij spraken met de woordvoerder Marcel Kolder over de groei van het festival en de nieuwe locatie.

Hoe is Schrijversblock ontstaan?

Conny Brak en ik zijn buren. Conny kwam binnen en zei:” Marcel ik heb een idee: In den Haag hebben ze een soort van schrijvers/dichtersfestival en dat wil ik graag hier naar toe halen. Jij bent goed in namen bedenken en hebt de architectuurgids gemaakt. Zullen we dit gewoon gaan opzetten?”. Toen is de naam Schrijversblock bedacht. De koppeling van de naam zijn de architectonische huizen in filmwijk (blokken) en de schrijvers.

Je hebt maar kort de tijd gehad om dit te organiseren. Hoe ging dit in zijn werk ?

Van de zomer is het plan geschreven, de sponsoren en geïnteresseerden kwamen in november. Daarna zijn we schrijvers gaan zoeken en sing en songwriters. De vraag is dan of je al voor de kerst moet communiceren, maar dan is iedereen toch te druk met andere dingen. Daarna gingen we los met vertellen dat er een leuk festival is en dat we op een andere locatie zitten.

De overgang van locatie lijkt mij best lastig, van klein klus naar een groot gebouw, hoe ging dat ?

Het is aan de ene kant een sprong in het diepe. Wat ga je doen haal je de ziel uit zo’n festival wat in de buurt is gegroeid? We moesten wel, het festival was eindig. KAF wilde met ons samenwerken. Conny wilde het dan ook in de intieme ruimtes organiseren, in de spelonken van het KAF, misschien juist een goede plek om het over literatuur te hebben.

Ik zie het KAF sinds de verbouwing voor het eerst van binnen in combinatie met het Schrijversblock, is dit wat het KAF zou moeten zijn ?

Ik denk het wel. Je ziet nu dat het gebouw toegankelijk kan zijn voor meerdere soorten kunst. Alle muzen zijn hier vertegenwoordigd. Je hoort muziek, er hangt kunst aan de muur. We eindigen met een groot feestje aan het eind met Caroline in het veld en Bertus big band. Het klopt gewoon.

Het is groter, het is anders. Ben je tevreden?

Je hoeft nu niet te hollen tussen de huiskamers dus je kunt er meer uitkiezen. Het is nu verdeeld in vijf blokken dus je kunt vijf verschillende schrijvers bezoeken. De mensen vinden het heel leuk. Ze missen het intieme, maar dit maakt het ook wel weer anders, misschien moeten we hier aan wennen maar zo komen we op bijzondere kleine plekken in het gebouw. Wat je mist bij de mensen thuis krijg je hier op een andere manier terug.

Komen jullie volgend jaar weer terug ?

Als het aan mij ligt wel! Vorig jaar dachten we dat het zou stoppen en nu staan we groter. Volgende week gaan we evalueren. Het was in ieder geval goed zo. Ik ben een blij man.